Onhoudbaar – Linwood Barclay (Marloes)

Een instrument van gerechtigheid

 Tess Gerritsen kopt op de voorkant van Onhoudbaar: ‘Niemand kan je beter koude rillingen bezorgen tijdens het lezen dan Linwood Barclay.’ Lange tijd lijkt dit met Onhoudbaar inderdaad bevestigd. Barclay beschrijft een gruwelijk, griezelig en tegelijkertijd doorsnee thrillerverhaal. Helaas valt het boek tegen het einde wat tegen.

Grofweg valt Onhoudbaar in eerste instantie uiteen in twee verhaallijnen, waarbij iedere lezer al op voorhand weet dat de verhalen samen zullen komen. Enerzijds speelt het verhaal van – hoe kan het ook anders – rechercheur Barry Duckworth. Duckworth, die in alles voldoet aan een clichérechercheur (ooit overgewicht, veel aan het werk, etc.), wordt geconfronteerd met de jonge Brian Gaffney. De jongen vertelt dat hij ontvoerd is geweest en dat hij gepakt is door ‘hen’: ‘Het moeten er twee zijn geweest. Als ze me negen dagen hadden gehad, dan zou ik nu een baard hebben.’ Op zijn rug staat een gruwelijke tatoeage: ‘Im the sick fuck who killed Sean.’ Barry Duckworth staat voor een mysterieuze opdracht.

Tegelijkertijd speelt het verhaal met Cal in de hoofdrol. Deze detective wordt door Madeline uitgenodigd en wanneer hij bij haar is, krijgt hij de vraag haar neef – Jeremy – te beschermen voor een paar dagen. Jeremy blijkt de niet-veroordeelde jongen te zijn, die ooit iemand dood zou hebben gereden. Hij wordt al tijden bedreigd en zijn familie vreest voor zijn veiligheid. Enigszins met tegenzin, maar toch geïntrigeerd door het verhaal van de jongen, besluit Cal de opdracht aan te nemen. Al snel ontdekt Cal dat de situatie complexer en gevaarlijker is dan bij voorbaat werd gedacht.

Onhoudbaar opent ontzettend mysterieus met het verhaal van Brian en triggert de lezer daarmee. Ook de wisseling tussen de twee verhaallijnen en de perspectiefwisselingen die daarmee gepaard gaan zijn effectief; ze vergroten de spanning in het verhaal en geven de lezer met enige regelmaat een informatievoorsprong. Barclay speelt hiermee door informatie lange tijd bewust achter te houden óf juist vooraf al aan de lezer mee te geven. Tegelijkertijd creëert hij voor zichzelf de kans cliffhanger na cliffhanger te ontwikkelen.

Wel begeeft Barclay zich hiermee direct op het overbekende thrillerpad. Menig thriller wordt opgezet vanuit diverse perspectieven en nog veel vaker werkt een schrijver met informatievoorsprongen om spanning op te wekken. Barclay verergert deze niet-authentieke opzet door, zoals in bijna elk spannend verhaal gebeurt, direct een scala een complicaties in het verhaal te verwerken. Beide hoofdpersonages krijgen een backpackrugzak aan moeilijkheden, mysterieuze verhaalontwikkelingen en gebeurtenissen mee waarin ze moeten laveren. Tot zover geen nieuws onder de zon dus. Bovendien kent ook Barclay het ‘bizarre verhaalverloop’ dat in 9 op de 10 thrillers naar hartenlust wordt toegepast. Ook zijn verhaal bevat op diverse plekken bijzonder vreemde of ogenschijnlijk plotselinge wendingen die het verhaal allesbehalve geloofwaardig maken.

Onhoudbaar lijkt even te verzanden en een zeer matige thriller wanneer Barclay expliciet om spanning lijkt te vragen: ‘’Denk je dat hij het heeft gemerkt?’ vroeg Carol. ‘Dat hij wat heeft gemerkt?’ ‘Dat we tegen hem hebben gelogen?’ Trevor dacht erover na. ‘Ik hoop van niet.’’

Gelukkig verdwijnt dat probleem als sneeuw voor de zon wanneer Barclay halverwege Onhoudbaar een bijzonder goed gevonden climax invoegt: de komst van de gruwelijke Craig. Craig doet menig lezer de rillingen over de rug gaan en lijkt in alles de perfecte dader. Barclay speelt dit vervolgens perfect uit door vermoeden naar vermoeden te laten ontstaan. Eén ding lijkt op dat moment zeker: het verhaal belooft veel goeds.

Helaas valt dat ‘vele goeds’ tegen het einde wat tegen. De kern van Onhoudbaar is gruwelijk en walgelijk en doet vermoeden dat het einde nóg erger is. Het einde is, daarentegen, lafjes. Het valt wat tegen en is misschien niet helemaal wat de lezer verwacht had. Onhoudbaar is daarmee niet het boek dat je 370 bladzijden lang de koude rillingen over je rug laat lopen. Wel is het voldoende spannend voor een avond leesplezier. Daarin slaagt Barclay zeker.

Onhoudbaar / Linwood Barclay / Vertaald door Waldemar Noë / 2018 / Uitgeverij Boekerij / 370 blz. / ISBN: 978-90-225-8282-4

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s